Przymknięte oko Opaczności

Pelne wydanie wspomnien Jeremiego Przybory w jednym tomie

Mój zyciorys móglby sie komus wydac jednym pasmem dobroczynnych interwencji Opatrznosci. Lecz chociaz przyznaje, ze - pominawszy to i owo - moje zycie bylo w sumie szybkie, latwe i przyjemne, nie sadze bym, jak na przyklad pewna moja ciotka, byl ulubiencem Nieba. (...) Nigdy nie tlumaczylem sobie w ten sposób zadnego pomyslnego faktu w moim zyciu. Nie pozwalaly mi na to wrodzona skromnosc oraz obserwacja losów bliznich. Nie wynikalo z niej bowiem, by nawet tych duzo bardziej ode mnie wartosciowych spotykalo szczególnie zyczliwe zainteresowanie Czynników Nadprzyrodzonych. Przeciwnie - jezeli juz spotyka, to raczej niezyczliwe. A wiec nie Opatrznosci, a Opacznosci. (...) I cokolwiek spotkalo mnie pomyslnego, zawdzieczam to - moim zdaniem - oku tej drugiej. To znaczy temu konkretnie, ze na ogól przymykalo sie na mnie, nie zwracajac na moja osobe szczególnej uwagi.
ze Wstepu