Centralnym zagadnieniem twórczości Alberta Camusa jest człowiek. Absurd jego egzystencji, bunt, zdolność do ofiarności i heroicznej walki ze złem, ale także nikczemność, wina, za którą nie ma przebaczenia. Cztery wielkie powieści tego pisarza: "Obcy", "Dżuma", "Upadek" i "Pierwszy człowiek" najpełniej oddają cechy jego pisarstwa ukazującego znaczenie ludzkiego sumienia.