Juliusz Wiktor Gomulicki

Juliusz Wiktor Gomulicki był wybitnym polskim pisarzem oraz varsavianistą, którego życie i twórczość głęboko związane były z Warszawą. Urodzony jako syn znanego pisarza Wiktora Gomulickiego, od młodości wykazywał zamiłowanie do literatury i historii miasta, które często pojawiały się w jego publikacjach. Absolwent prawa na Uniwersytecie Warszawskim oraz Akademii Nauk Politycznych, przez całe życie był zaangażowany w rozwijanie wiedzy o Warszawie i jej kulturze.

Jego dorobek obejmuje zarówno prace historyczne, jak i literackie, wśród których można wyróżnić kilka znaczących pozycji:

• "O starej i nowej Warszawie" - publikacja, która ukazuje przemiany miasta na przestrzeni wieków, rzucając światło na jego historyczny i kulturowy rozwój.
• "Trzysta lat książki o Warszawie (1643-1944)" - obszerne opracowanie dokumentujące bogatą historię publikacji związanych z stolicą Polski.
• "Uschła gałąź. O Józefie Lubomirskim" - książka poświęcona życiu i dziedzictwu jednego z ważniejszych magnatów Rzeczypospolitej.
• "Baudelaire a Hoene-Wroński: na marginesie nieznanego listu Baudelaire'a 1854" - analiza literacka, łącząca twórczość francuskiego poetę z polskim filozofem i matematykiem.
• "Kępa niezapominek. Przygoda z zagadkowym rękopisem Norwida" - fascynująca opowieść o poszukiwaniach i odkryciach związanych z dziedzictwem Cypriana Norwida.
• "Podróże po Szpargalii: mieszaniny literacko-obyczajowe" - zbiór esejów i wspomnień, które ukazują różnorodność tematyczną i stylistyczną jego twórczości.